Dwa wieki oceny ryzyka narkotykowego cd

Posted in Uncategorized  by admin
September 1st, 2018

W 1937 r. Ukształtował się poważny ruch zapobiegający chorobom wywoływanym przez leki, napędzany – z uwagi na najważniejsze zmiany w zakresie bezpieczeństwa leków – w wyniku kryzysu. Ponad 100 dzieci zostało śmiertelnie zatrute przez przygotowanie przez firmę Massengill nowego przeciwdrobnoustrojowego sulfanilamidu (patrz zdjęcie) rozpuszczonego w glikolu dietylenowym, rozpuszczalniku znanym jako zabójczy. Rozwścieczona opinia publiczna zażądała od FDA prawa do żądania, aby producenci udowodnili, że ich produkty nie są toksyczne, zanim zostaną sprzedane. Redakcyjny dziennik umieścił katastrofę siarki w kontekście innych tragedii wywołanych narkotykami: zgonów i ślepoty spowodowanych przez dinitrofenol, śmiertelne skutki hepatotoksyczne od cinchophen oraz ostre i chroniczne zatrucia. . . od niewłaściwego stosowania preparatów tarczycowych i radowych. Być może – sugerował redaktor – chłopięcy entuzjazm, z którym przyjmujemy niemal wszystko, co nowe i połykamy haczyk, linię i ciężarek wydrukowanej strony, może być ponownie zahartowany tym spokojna ocena faktów, które tak długo były uważane za dziedzictwo medycznego bractwa (1937b).
W miarę jak wzrastała reakcja na masakry massengill, G. Philip Grabfield z Peter Bent Brigham Hospital i Harvard Medical School zauważyli, że zgodnie z obowiązującym prawem jedyna odpowiedzialność tej firmy polega na używaniu słowa eliksir , który jest zdefiniowany jako roztwór alkoholowy. Innymi słowy, firma nie może zostać oskarżona o nieumyślne spowodowanie śmierci, ale tylko za niewłaściwe znakowanie. Sprzedawanie trujących leków nie było jeszcze nielegalne. Kontynuował: Pokazano w 1930 roku, że toksyczność glikolu dietylenowego była w przybliżeniu taka, jak w przypadku alkoholu drzewnego. Najwyraźniej ta mieszanka została rozprowadzona na sprzedaż nie tylko bez testowania, ale nawet bez przypadkowego zbadania literatury ze strony jej twórców. To upiorne doświadczenie wskazuje. . . płaczące zapotrzebowanie na odpowiednie ustawodawstwo kontrolujące wprowadzanie do obrotu wszystkich substancji leczniczych (1938c).
Grabfield argumentował, że deficyty w wiedzy lekarzy przyczyniły się do problemu bezpieczeństwa lekarstw, zauważając, że nauczanie farmakologii i medycyny prewencyjnej w większości szkół jest niewystarczające. Po ukończeniu studiów powinno stać się przedmiotem troski prawnie ustanowionych władz sanitarnych, aby utrzymać lekarzy pod swoją jurysdykcją stale świadomi tych pułapek terapeutycznych. . . . Edukacja, ciągła i nieprzerwana, jest jedyną praktyczną metodą przełamania luki, jaką medycyna posiada na medyczną i świecką publiczność. Krytykując słabość proponowanych poprawek do ustawy z 1938 r. Określających autorytet FDA i przestrzegając, że tak wiele spędza się w Stanach Zjednoczonych na lekach patentowych, tak jak w przypadku wszystkich innych rodzajów usług medycznych łącznie , zauważył, wyeliminowanie marnotrawstwa pieniędzy na lekach patentowych może niemal zbędne zapewnić dodatkowe udogodnienia dla ubogich medycznie (1938 r.) ).
Kontrolę toksyczności farmakologicznej włączono do nowego prawodawstwa, kontrolując toksyczność informacyjną – skandaliczne i często całkowicie nie do utrzymania twierdzenia dotyczące promowania narkotyków. Ale oddźwięk w branży był intensywny. W liście z 1938 roku do redakcji, Henry Christian ze szpitala Peter Bent Brigham, wezwał lekarzy do agitacji za silniejszym prawem w celu ochrony pacjentów: Pamiętaj, że silne zainteresowanie handlem narkotykami i żywnością prowadzi do walki z restrykcyjnymi przepisami; są dobrze zorganizowani; tak więc jest wielka potrzeba, aby każdy lekarz wyrażał się tym, którzy tworzą nasze prawa w Waszyngtonie (1938a)
[hasła pokrewne: poradnia dla dzieci z autyzmem, laparoskopia endometrioza, kamagra opis ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: kamagra opis laparoskopia endometrioza poradnia dla dzieci z autyzmem