Niepamięć histeryczna.

Posted in Uncategorized  by admin
September 23rd, 2018

Niepamięć histeryczna może się rozciągać również na całe okresy czasu, naśladując w ten sposób prawdziwą, a więc organiczną niepamięć. Różnica polega na tym, że niepamięć histeryczna dotyczy okresów życia, gdy nie było jeszcze żadnych zaburzeń psychicznych, podczas gdy niepamięć prawdziwa – z wyjątkiem zespołu Korsakowa – dotyczy z zasady okresu; gdy zmienione było chorobliwie sensorium. Tylko w tych przypadkach mamy właściwie prawo mówić o niepamięci prawdziwej (amnesia vera). Dotyczy ona okresu, gdy świadomość była ilościowo w znacznym stopniu albo też jakościowo zmieniona. A więc gdy świadomość była zniesiona (coma), gdy był stan półprzytomności (sopor) albo silniejszej senności (somnolentia), gdy pole świadomości było silnie zwężone, a ponadto gdy świadomość była zamącona jak w majaczeniu lub splątaniu albo przestawiona na osobowość rozszczepienną jak w zamroczeniu – we wszystkich tych przypadkach można później stwierdzić albo niepamięć całkowitą (amnesia totalis), albo czasem niepamięć tylko fragmentaryczną, cząstkową (amnesia partialis). Chory po ocknięciu ze stanu nieprzytomności, a także po przejaśnieniu świadomości po przebytej psychozie, nie wie gdzie jest, skąd się tu wziął i co się działo. Szukając w pamięci dochodzi w swoich wspomnieniach do pewnej chwili, po czym wątek wspomnień się urywa. Dla oceny minionego okresu brak mu punktu zaczepienia. Jeżeli stan psychotyczny trwał dłuższy czas, np. szereg tygodni, to chory ulega złudzie, że chodziło o okres znacznie krótszy, jakby tylko o zwykłą mocno przespaną noc. Niepamięć prawdziwa może być również następstwem wybuchów wściekłości albo u chorych umysłowo, albo u psychopatów. W tych ostatnich przypadkach, mimo podłoża psychopatycznego, uważa się afekt ten za fizjologiczny, chociaż znacznie odchylony w kierunku pogranicza z chorobą. Jeżeli niepamięć nie jest całkowita, to pozostają wysepki wspomnień, albo też ogólne wspomnienia całości, w podobny sposób zamazane jak nasze wspomnienia z marzenia sennego. Podobieństwo to posuwa się dość daleko. Czasem już po ocknięciu chory pamięta jeszcze dość dużo i może złożyć nawet pewne zeznania, po pewnym czasie jednak wspomnienia te zacierają się i nikną. Kiedy indziej bywa odwrotnie: w pierwszej chwili chory nic sobie nie przypomina z okresu zakłóconego sensorium, po pewnym czasie urywki wspomnieli mogą jednak z niepamięci wyłonić się, zwłaszcza gdy przypominamy mu działanie jego w tym okresie. I tutaj, jak w symulacji tudzież w histerii, może się zdarzyć, że zapomnieniu ulegają przeżycia przykre albo obciążające chorego. Ma to ogromne znaczenie w praktyce sądowo-psychiatrycznej, gdyż władze śledcze z natury rzeczy odnoszą się z powątpiewaniem do wybiórczego wyglądu takich luk pamięciowych. [przypisy: odczyn tuberkulinowy, nfz poznań przeglądarka, poradnia dla dzieci z autyzmem]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: nfz poznań przeglądarka odczyn tuberkulinowy poradnia dla dzieci z autyzmem